Autor: Rafer Data publikacji: piątek 15 kwietnia 2005
Trochę historii
TOCA – tą serię gier wyścigowych znają chyba wszyscy. Swoją karierę rozpoczęła już w 1997 roku, kiedy to na ryku pojawiła się część pierwsza pod nazwą TOCA Touring Car Championship. Jak na owe czasy gra była po prostu rewelacyjna. Świetna grafika oraz ta nowość w grach wyścigowych – model uszkodzeń. Kolejna część - TOCA 2 Touring Cars, była uaktualnieniem części pierwszej. Została poprawiona grafika, dodano kilka wozów i tras, ale gra siedziała cały czas w jednym rodzaju wyścigów. Przełomem w serii była TOCA Race Driver. Oferowała więcej trybów rozgrywki, jednak jej sequel, jak zapowiedziało Codemasters, miał być o niebo lepszy. Czy jednak TOCA Race Driver 2: Ultimate Racing Symulator sprostała oczekiwaniom?
Fakty i liczby
Pod względem wyścigów na pewno. W grze znajdziemy ich aż 15 rodzajów m.in.: rajdy, GT, Formuła Ford, Open Wheel Grand Prix, Wyścigi Uliczne, Klasyczne, a nawet jazda na lodzie czy Supertrucks. Tak, tak. Teraz będziemy mogli pościgać się nawet ogromnymi ciężarówkami. Jednak taka ilość wyścigów potrzebuje również dużej ilości tras i samochodów, a ich w grze również nie brakuje. Będziemy walczyć na 31 międzynarodowych torach wyścigowych, zlokalizowanych w wielu miejscach świata, za pomocą 35 samochodów. Wśród nich znalazły się: Aston Martin V12 Vanquish, Jaguar XJ220, Ford Mustang, Ford GT, Mitsubishi 3000 GT, Mitsubishi EVO 7, Subaru Impreza WRX, ABT-Audi TT-R, Opel Astra V8 Coupe, AmG-Mercedes CLK i wiele innych. Zarówno trasy jak i samochody zostały znakomicie odwzorowane. Można zauważyć wielką dbałość o szczegóły. Pod tym względem ‘mistrzowie kodu’ odwalili kawał dobrej roboty. Zresztą popatrzcie na screeny. Trochę gorzej prezentuje się jednak sfera dźwiękowa gry. Tyczy się to głównie pobocznych dźwięków takich jak na przykład piski opon. W większości wozów brzmią one identycznie! Do innych odgłosów nie można się przyczepić.
To jak z tą symulacją?
To wszystko zależy, bowiem w grze mamy do wyboru dwa tryby realizmu: symulacja i zawodowa symulacja. Pierwszy tryb jest przeznaczony dla zwykłych zjadaczy chleba, jednak, mimo że komputer kontroluje naszą jazdę i tak nietrudno jest wpaść w poślizg. Jeżeli chodzi o drugi tryb, zastosuj się do zasady „bez kierownicy nie dotykaj!”. Na klawiaturze nie ma po prostu po co tutaj grać, bo jest to prawie niemożliwe. Nawet lekkie naciśnięcie strzałki w bok może spowodować obrót o 360 stopni. Ten tryb polecam raczej weteranom gier wyścigowych, którzy mają w swoim wyposażeniu dobrej klasy kierownicę. Reszta niech zostanie przy zwykłej symulacji. I tak jest ona bardzo realistyczna!
Kolejną rzeczą, którą powinienem poruszyć jest model uszkodzeń. Został on bardzo dobrze wykonany i jest jedną z zalet TRD2. Chcecie sobie przypomnieć Destruction Derby? Proszę bardzo. Tutaj z samochodem można zrobić prawie wszystko, począwszy od wybitych szyb, na urwanych kołach kończąc. Jednak dużo większe znaczenie mają w tej grze uszkodzenia techniczne samochodu. Awaria silnika lub skrzyni biegów, znacznie zmniejsza wydajność samochodu, a co za tym idzie? Oczywiście słabsze wyniki. Zalecam, więc dbać o te wszystkie cacka, jakimi przyszło nam jeździć.
)
)
)
